Çocuk Cinsel İstismarında Teknolojinin Rolü: Özellikler ve Psikiyatrik Sonuçlar

Creative Commons License

say g. n., Tecir U., AYDIN B., TURLA A.

Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, cilt.33, sa.2, ss.158-166, 2026 (Scopus, TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışmada, dijital teknolojilerin istismarcı tarafından çocuk cinsel istismarına (ÇCİ) dahil edilme oranı ve kullanım amacı araştırılmıştır. Ayrıca, dijital destekli ÇCİ mağdurlarının dijital teknolojilerin istismara dahil edilmediği olgular ile istismara ait özellikler ve psikiyatrik sonuçları bakımından kıyaslanması hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Mahkeme tarafından yönlendirilen 18 yaş altı 1.755 ÇCİ mağduruna ait adli raporlar retrospektif olarak incelenmiştir. Kapsamlı değerlendirme süreci, mağdurlar ve ebeveynleri ile yapılan görüşmeleri ve psikiyatrik muayeneleri içermiştir. Mağdurlar, istismarcının dijital teknolojileri kullandığı ve kullanmadığı olgular olarak iki gruba ayrılarak karşılaştırılmıştır. Bulgular: Bu çalışmada, ÇCİ mağdurlarının %12’sinde (n=212) dijital teknolojiler istismarcı tarafından istismara dahil edilmiştir. Bu mağdurların yarısından fazlası istismarcı ile yüz yüze buluşmadan önce çevrimiçi ortamda tanışmışlardır. Ayrıca, %45’inin cinsel içerikli görüntüleri kaydedilmiş, %38’i kaydedilen görüntüler ile tehdit edilmiş ve %11’i dijital kayıtlardan haberdar olan başka kişiler tarafından istismara uğramıştır. Dijital teknolojilerin istismara dahil edildiği grupta örneklemin geri kalanına kıyasla kız cinsiyet, ergen yaş grubu, tekrarlayıcı istismar, fiziksel şiddet/tehdide maruz kalma ve psikiyatrik bozukluk oranı anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Sonuç: Çalışmanın sonuçları dijital teknolojilerin ÇCİ’yi başlatmak ve sürdürmek amacıyla kullanılabildiğini ve daha ciddi psikiyatrik sonuçlar ile ilişkili olabildiğini göstermektedir. Çocukların, ebeveynlerin ve profesyonellerin eğitimi ve politikaların geliştirilmesi çevrimiçi ve çevrimdışı çocuk istismarını önlemede büyük öneme sahiptir.
Objectives: This study examined the prevalence and patterns of digital technology involvement in contact child sexual abuse (CSA). We also investigated whether online-facilitated CSA cases exhibit unique characteristics and psychiatric consequences compared with cases without digital-technology involvement. Materials and Methods: A retrospective review of medical records was undertaken for 1,755 sexual abuse victims under 18 years of age who were referred by the court. The comprehensive evaluation process included interviews with the victims and their parents, along with psychiatric examinations. Victims were categorized as “online-facilitated CSA” if the offender had utilized digital technologies, and a comparison was conducted with CSA cases not involving digital technology. Results: 12% (n=212) of contact CSA victims also experienced online-facilitated CSA. Over half of the victims encountered perpetrators online before meeting them face-to-face. Notably, 45% had explicit images recorded, 38% experienced threats, and 11% were abused by individuals who were privy to the digital records. Online CSA victims, mainly adolescents and females, endured more severe and repetitive abuse, physical violence, and threats compared with offline CSA victims. They also exhibited higher rates of psychiatric disorders. Conclusion: The results of this study indicate that digital technologies can be used to initiate and perpetuate CSA and may be associated with more severe psychiatric outcomes. Education for children and parents, professional training, and policy adaptation for a holistic approach are essential to prevent both offline and online CSA.