Bu çalışma yetişkinlerdeki merhamet, katkı ve mutluluk duygularını incelemeyi amaçlamaktadır.Karma yöntemle yürütülen bu araştırmada, açıklayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Araştırmanın nicel aşamasına Türkiye'den kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 1018 yetişkin, nitel aşamasına ise 17 yetişkin katılmıştır. Nicel kısımda Üç Boyutlu Katkı Ölçeği, Oxford Mutluluk Ölçeği ve Merhamet Ölçeği; nitel kısımda ise kişisel bilgi formu ve yedi açık uçlu sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Nicel veriler SPSS 21 ve AMOS23 programı ile analiz edilirken, nitel veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Nicel sonuçlar merhametin katkıyı, katkının ise mutluluğu pozitif yönde yordadığını göstermiştir. Katkının, merhamet ve mutluluk arasındaki ilişkide kısmi bir aracı rolü bulunmuştur. Nitel verilerin içerik analizi sonucunda merhamet, katkı ve olumlu etki olmak üzere üç tema ve bu temaların altında alt temalar belirlenmiştir. Katılımcılar, olumlu duygu, düşünce ve tutumlarla başkalarına merhamet gösterebildiklerini ifade etmişlerdir. Ayrıca, başkalarına yardım etme deneyimlerinin kendilerine katkı sağladığına ve bu sayede topluma ve ailelerine faydalı olabildiklerine inanmaktadırlar. Gönüllü olarak birine zaman ayırmanın ve olumlu katkılarda bulunmanın kendilerinde pozitif duygular yarattığı sonucuna varılmıştır. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
This study aims to examine feelings of compassion, contribution and happiness in adults. Using a mixed model and sequential explanatory design, 1018 adults from Turkey participated quantitatively and 17 adults participated qualitatively through convenience sampling. In the quantitative part, the 3-Dimensional Contribution Scale, Oxford Happiness Scale and Compassion Scale were used; in the qualitative part, a personal information form and a semi-structured interview form consisting of 7 open-ended questions were used. Quantitative data were analyzed with SPSS 21 and AMOS Graphics, while qualitative data were subjected to content analysis. Quantitative results showed that compassion positively predicted contribution and contribution positively predicted happiness. Contribution had a partial mediating role in the relationship between compassion and happiness. Content analysis of qualitative data revealed three themes: compassion, contribution and positive impact, and sub-themes under these themes. Participants stated that they were able to show compassion to others with positive feelings, thoughts and attitudes. They also believed that their experiences of helping others contributed to them and that they were able to be useful to society and their families. It was concluded that volunteering time and making positive contributions created positive emotions in them. The findings were discussed in the light of the literature and recommendations were presented.
