International journal of geography and geography education (Online), sa.56, ss.207-245, 2025 (TRDizin)
Referans noktası 2003 tarihli UNESCO Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi olan somut olmayan
kültürel miras aracılığıyla öğrenme yaklaşımı, mirasın kendisi kadar onu aktarma yollarının da güncel koşullara göre
dönüştürülmesiyle yaşamın ve okulun çeşitli alanlarında görünürlük ve etki gücü kazanmasına yönelik çabaların önemli
bir bileşenidir. Sözleşme’deki söz konusu özgün çerçeve temelinde makalede somut olmayan kültürel mirasın ne olduğu
sorusunun ötesinde bu mirasın ne ile ilişkili olduğu, destekleyici öğrenme ürünlerinin edinilmesinde kültürel miras
aracılığıyla öğrenme perspektifinin nasıl bir role sahip olduğu incelenmektedir. Öğretmen ve okul yöneticilerinin katılımıyla
yürütülen kültürlerarası anket uyarlama araştırması kapsamında gerçekleştirilen güncel durum ve vaka analizlerinden elde
edilen bulgular, somut olmayan kültürel mirasın günlük yaşamla ilişkisi ölçüsünde dönüşerek yaşayabilen, görme, duyma
ve uygulama yoluyla aktarılan ve kullanıldığı oranda etkinliği artan sosyal-duygusal yeterlilikler ve pratikler olduğuna işaret
etmektedir. Ek olarak, kültürel miras aracılığıyla öğrenmenin doğası açısından taşıdığı potansiyele ilişkin olarak makalede
gündeme getirilen etkili düşünme ve öğrenme bağlamlarının nörobilişsel açılımları tamamlayabileceği ve eğitimsel
sinirbilim projelerine esin kaynağı olabileceği düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler: UNESCO 2003 Sözleşmesi, Sosyal Öğrenme, Duygusal Öz-Düzenleme, Eğitimsel Sinirbilim