Lumbal Omurga Patolojilerinde Cerrahi Sonrası Fizyoterapi ve Rehabilitasyon

Creative Commons License

Güler S. Z., Bilgin S.

Fizyoterapide Özel Konular, Büşra Kepenek Varol, Editör, Akademisyen Yayınevi Kitabevi, Ankara, ss.1-600, 2026

  • Yayın Türü: Kitapta Bölüm / Araştırma Kitabı
  • Basım Tarihi: 2026
  • Doi Numarası: 10.37609/akya.3916
  • Yayınevi: Akademisyen Yayınevi Kitabevi
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Sayfa Sayıları: ss.1-600
  • Editörler: Büşra Kepenek Varol, Editör
  • Ondokuz Mayıs Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Lumbal bölge, omurganın biyomekanik açıdan en kritik yük taşıyıcı yapılarından biri olması nedeniyle disk herniasyonu, spondilolistezis, spinal stenoz, faset artropatisi, travma, enfeksiyon ve tümör gibi geniş bir patoloji spektrumuna yatkındır. Konservatif tedavilere yanıt vermeyen, ilerleyici nörolojik defisit gelişen veya omurga stabilitesini bozan olgularda cerrahi tedavi endikasyonu ortaya çıkar.

Cerrahi öncesi dönemde uygulanan prehabilitasyon; motor kontrol, güçlendirme, aerobik kapasite ve psikososyal faktörlerin iyileştirilmesine yardımcı olarak ameliyat sonrası toparlanmayı destekleyebilir. Bölüm, ALIF, PLIF, TLIF, LLIF, OLIF gibi farklı füzyon tekniklerinin avantaj ve sınırlılıklarını ayrıntılı biçimde açıklamakta; ayrıca laminektomi, laminotomi, foraminotomi ve diskektomi gibi dekompresyon yöntemlerini karşılaştırmaktadır.

Cerrahi sonrası oluşabilecek komplikasyonlar, değerlendirmede kullanılan fiziksel performans testleri ve hasta tarafından bildirilen ölçekler ayrıntılı biçimde sunulmuştur. Rehabilitasyon yaklaşımı; cerrahi tekniğe uygun doku iyileşmesi, ağrı yönetimi, postür eğitimi, lumbopelvik stabilizasyon, güçlendirme, mobilizasyon ve kademeli aktivite artışı temelinde yapılandırılır. Bilişsel-davranışçı müdahalelerin korku–kaçınma davranışlarını azaltmada etkili olduğu vurgulanmaktadır. Cerrahi müdahalenin uzun dönem etkinliğinin korunmasında multidisipliner, bireye özgü olarak yapılandırılmış rehabilitasyon programları, fonksiyonel kazanımların sürdürülmesi ve komplikasyon riskinin azaltılmasında önem taşımaktadır. 

The lumbar region, being one of the most biomechanically critical load-bearing structures of the spine, is predisposed to a broad spectrum of pathologies, including disc herniation, spondylolisthesis, spinal stenosis, facet arthropathy, trauma, infection, and tumors. Surgical intervention becomes indicated in cases unresponsive to conservative treatment, in the presence of progressive neurological deficits, or when spinal stability is compromised.

Prehabilitation implemented in the preoperative period may facilitate postoperative recovery by improving motor control, muscular strength, aerobic capacity, and psychosocial factors. This chapter provides a detailed description of the advantages and limitations of various fusion techniques such as ALIF, PLIF, TLIF, LLIF, and OLIF, and additionally compares decompression procedures including laminectomy, laminotomy, foraminotomy, and discectomy.

Postoperative complications, physical performance assessments, and patient-reported outcome measures are thoroughly presented. The rehabilitation approach is structured around tissue healing consistent with the surgical technique, pain management, postural training, lumbopelvic stabilization, strengthening, mobilization, and progressive activity resumption. The effectiveness of cognitive-behavioral interventions in reducing fear-avoidance behaviors is also emphasized. Multidisciplinary and individually tailored rehabilitation programs play a pivotal role in maintaining the long-term effectiveness of surgical interventions by sustaining functional gains and reducing the risk of complications.