Amaç: Estetik gülüş sağlayan diş beyazlatıcı ajanların peroksit içermesi nedeniyle hücresel hasara neden olduğu iddia edilmektedir. Bu in vitro çalışmada hidrojen peroksit (HP) uygulamasının dental pulpa kök hücreleri (DPSCs) üzerindeki etkileri ve oluşabilecek hasara karşı alfa-tokoferol (AT) ve Crithmum maritimum L. (CM)'nin koruyucu etkilerinin olup olmadığının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Deneyde uygulanan HP, AT, CM dozları xtt analiz sonuçlarına göre belirlenmiştir. Hücrelere ayrı ayrı olmak üzere hem 2 μg/mL hem de 6 μg/mL HP tek başına, ayrıca hücreler 100 µM AT veya 2 µg/mL CM ile muamele edildikten sonra da hücrelere ayrı ayrı bu iki doz HP uygulandı, DNA hasar seviyeleri 0, 24, 72. saatlerde comet analizi yapılarak ölçüldü. Sonuçlar: Comet analizine göre kuyruk uzunluğu, kuyruk yoğunluğu ve kuyruk momentinin artışı DNA hasarının göstergesidir. Kuyruk uzunluğu, tek başına HP uygulanan gruplarda kontrol grubuna kıyasla anlamlı olarak artmıştır. Buna karşılık, AT ve CM uygulanan grupların kuyruk uzunluğu, tek başına HP uygulanan gruplara göre anlamlı derecede kısadır. Tüm grupların kuyruk yoğunluğu ve kuyruk momenti ortalamaları, sadece 72. saatte CM6HP, AT2HP gruplarının ortalama kuyruk momenti ve CM6HP grubunun ortalama kuyruk yoğunluğu hariç olmak üzere tüm zamanlarda kontrol grubuna göre önemli ölçüde artmıştır. 6HP gruplarının kuyruk yoğunluğu ve kuyruk momenti ortalamaları, 24. saatteki AT6HP grubu hariç, tüm zamanlarda, CM ve AT uygulanan gruplara kıyasla anlamlı artış göstermiştir. 2HP grubunun ortalamaları CM ve AT uygulanan gruplara kıyasla 24. saatte anlamlı artış gösterirken, 0 ve 72. Saatlerdeki artış anlamlı değildir. Sonuç: HP genotoksisiteye neden olurken; bununla birlikte AT ve CM, DNA hasarını önemli ölçüde azaltmaktadır.
Objective: Tooth-bleaching agents contain peroxide and are asserted to cause cellular damage. The study aims to evaluate the effects of the application of hydrogen peroxide (HP) on dental pulp stem cells (DPSCs) in vitro and whether alpha-tocopherol (AT) and Crithmum maritimum L. (CM) have protective effects against potential damage to occur. Materials and Methods: HP, AT and CM doses applied in the experiment were determined according to the xtt analysis results. DPSCs were treated with 2 or 6 μg/mL HP, also 100 µM AT or 2 µg/mL CM followed by two doses of HP, DNA damage levels were measured using comet assay in 0, 24, 72 hours. Results: Tail length, as a indicative of dna damage increased significantly in groups that applied only HP, compared to the control group. In contrast, the tail length of the groups that applied AT and CM was significantly shorter than that only HP-treated groups. The tail intensity and tail moment averages of all groups increased significantly than the control group at all times, except the mean tail moment of CM6HP, AT2HP groups, and mean tail intensity of the CM6HP group on the 72 hour. The tail intensity and tail moment averages of 6HP groups exhibited a significant increase compared to CM and AT applied groups at all times, except the AT6HP group on the 24th hour. The averages of 2HP group demonstrated a significant increase on the 24th hour compared to CM and AT applied groups, while no significance was observed on 0 and 72nd hours. Conclusion: HP causes genotoxicity. AT and CM, however, reduce DNA damage, significantly.
