Research Information System
XII. Ulusal / III. Uluslararası Veteriner Patoloji Kongresi, Balıkesir, Turkey, 23 - 26 October 2025, vol.0, no.0, pp.78-79, (Summary Text)
Distemper hastalığı, canine distemper virus (CDV) tarafından oluşturulan, özellikle solunum, sindirim ve sinir sistemlerini etkileyen ölümcül viral bir enfeksiyondur. Distemper hastalığı demiyelinasyona yol açarak nörolojik sorunlara neden olmaktadır. Santral sinir sistemindeki (SSS) lokal steroidogenez miyelinasyon süreçlerini hızlandırmakta ve nöronal yapıların korunmasına katkı sağlamaktadır. Kortizol ve kortizon metabolizmasında görevli olan 11β-Hidroksisteroid dehidrogenaz (11βHSD) enzimlerinin SSS’de eksprese edildiği ve lokal glukokortikoid aktivitesinin düzenlenmesinde kritik rol oynadığı düşünülmektedir. Sunulan çalışmanın amacı, köpek distemper hastalığında şekillenen demiyelinasyonla lokal glukokortikoid sentezi arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Çalışmanın materyalini, CDV ile enfekte (n=20) ve sağlıklı köpeklere (n=10) ait serebellum dokuları oluşturdu. Serebellum kesitleri luxol fast blue (LFB) ile histokimyasal olarak ve CDV, glukokortikoid reseptör (GR), 11βHSD1 ve 11βHSD2 antikorları ile immunohistokimyasal olarak boyandı. CDV antikoru kullanılarak gerçekleştirilen immunohistokimyasal boyamalarda, hastalık grubuna ait serebellum dokularının tamamında viral antijen varlığına işaret eden immunopozitiflik saptandı. Hastalık grubundaki 11βHSD1 immunopozitifliğinin kontrol grubuna göre endotel hücrelerinde (p<0,01), gemistositik astrositlerde (p<0,001) ve Purkinje nöronlarında (p<0,01), daha yüksek, substansiya albadaki nöronlarda (p>0,05) ve moleküler tabaka nöronlarında (p<0,001) daha düşük olduğu gözlendi. Hastalık grubundaki 11βHSD2 immunopozitifliğinin kontrol grubuna göre gemistositik astrositlerde (p<0,01), substansiya albadaki nöronlarda (p<0,001) ve Purkinje nöronlarında (p<0,01) daha yüksek olduğu gözlendi. Hastalık grubundaki GR immunopozitifliğinin kontrol grubuna göre gemistositik astrositlerde (p<0,01), substansiya albadaki nöronlarda (p>0,05) ve mossy fiberlerde (p<0,001) daha yüksek, Purkinje nöronlarında (p<0,05) ve moleküler tabaka nöronlarında (p>0,05) daha düşük olduğu gözlendi. Hastalık grubunda; demiyelinasyonun şiddeti ile gemistositik astrositlerdeki 11βHSD1 immunopozitifliği arasında pozitif (r=.915; p<0,01) ve gemistositik astrositlerdeki GR immunopozitifliği arasında negatif ilişki olduğu belirlendi (r=-.461; p<0,05). Bu çalışmanın bulguları, köpek distemper hastalığında şekillenen demiyelinasyon süreciyle SSS’de lokal sentezlenen glukokortikoid metabolizması arasında önemli ilişkiler olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, bu çalışma CDV enfeksiyonuna bağlı demiyelinasyon mekanizmalarının daha iyi anlaşılmasının yanı sıra hedefe yönelik tedavi stratejilerinin geliştirilmesine de katkı sağlayacaktır.