Deneysel Araştırmaların Öğrenme Süreçlerindeki Rolü


Özer B., Duran V.

Eğitimde Deneysel Araştırmalar Teori ve Uygulama, Behçet Oral,Rıfat Efe, Editör, Pegem A Yayıncılık, Ankara, ss.123-145, 2025

  • Yayın Türü: Kitapta Bölüm / Araştırma Kitabı
  • Basım Tarihi: 2025
  • Yayınevi: Pegem A Yayıncılık
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Sayfa Sayıları: ss.123-145
  • Editörler: Behçet Oral,Rıfat Efe, Editör
  • Ondokuz Mayıs Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Deneyler bilimsel yöntemin bir parçasıdır ve bir olguya dair iki ya da daha

fazla rakip hipotez arasındaki kararı belirlemeye yardımcı olur. “Experiment” terimi

Latince experiri (denemek) kökünden gelir. Deneylerden elde edilen bilgi,

gözlem ve deneyime dayanması bakımından diğer bilgi türlerinden ayrılır; yani,

deneyler ampirik bilgi üretir. 16. ve 17. yüzyıllarda doğadaki olguların neden-sonuç

ilişkilerini açıklamada deneylere verilen önem, modern bilimin Antik Yunan

filozoflarının (ör. Aristoteles) açtığı yoldan yeniden doğuşunu müjdelemiştir.

Deneysel araştırma, neden-sonuç ilişkilerini belirlemek amacıyla kullanılan

bilimsel bir yöntemdir. Bu yöntemde, bağımsız değişken bilinçli olarak değiştirilir

ve bunun bağımlı değişken üzerindeki etkisi gözlemlenir. Araştırmanın güvenilirliğini

artırmak için, diğer tüm değişkenler kontrol altında tutulur ya da rastgeleleştirme

yöntemiyle etkisiz hale getirilir. Genellikle deney ve kontrol grubu olmak

üzere iki grup kullanılır; deney grubuna müdahale uygulanırken, kontrol grubuna

herhangi bir işlem yapılmaz. Katılımcıların bu gruplara rastgele atanması, seçme

yanlılığını önleyerek iç geçerliliği artırır. Deneyler tekrarlanabilir nitelikte olduğundan,

elde edilen bulgular başka çalışmalarla doğrulanabilir. Manipülasyon,

kontrol, rastgeleleştirme ve tekrarlanabilirlik gibi temel özellikleri sayesinde deneysel

araştırmalar, bilimsel bilgilerin doğruluğunu ve geçerliliğini test etmede en

güçlü yöntemlerden biri olarak kabul edilir (Em, 2024, Zubair, 2022).