Tarımsal Ürünlerin Sosyal Medya Aracılığıyla Pazarlanması: Samsun Örneği
Mavi Atlas, cilt.14, sa.1, ss.272-293, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 14 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.18795/gumusmaviatlas.1815106
- Dergi Adı: Mavi Atlas
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.272-293
- Ondokuz Mayıs Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Kırsal alanlar, yalnızca üretim mekânları değil; aynı zamanda sosyal, kültürel ve ekonomik ilişkilerin şekillendiği coğrafi birimlerdir. Bu çalışma, kırsal coğrafyanın dönüşen dinamiklerini dijitalleşme bağlamında ele alarak Samsun ilindeki tarımsal üreticilerin sosyal medyayı pazarlama aracı olarak nasıl kullandıklarını incelemektedir. Araştırmada dijital teknolojilerin mekânsal engelleri aşma potansiyelinden yola çıkılarak sosyal medyanın kırsal kalkınmaya etkileri değerlendirilmektedir. Araştırma kapsamında sosyal medyayı aktif kullanan üreticilerle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış, elde edilen veriler Davis’in Teknoloji Kabul Modeli çerçevesinde tematik analizle çözümlenmiştir. Bulgular, sosyal medyanın üreticilere doğrudan müşteri erişimi, düşük maliyetli tanıtım, mekânsal sınırları aşma ve marka bilinirliği oluşturma gibi avantajlar sağladığını göstermektedir. Üreticiler, sosyal medyayı sadece satış amaçlı değil; aynı zamanda ürün tanıtımı, tüketiciyle birebir iletişim kurmak, üretim süreçlerini şeffaflaştırmak ve yerel kimlik inşası için de aktif olarak kullanmaktadır. Bu sayede üreticiler, geleneksel pazarlama yöntemlerinin dışında kalarak daha bağımsız ve etkili bir pazarlama ağı oluşturma şansı yakalamaktadır. Bununla birlikte dijital okuryazarlık eksikliği, lojistik sorunlar, güvenlik endişeleri, sistemin kurulumu ve işleyişini güvence atına almada ortaya çıkan yasal boşluklar, altyapı yetersizlikleri ve benzeri sorunlar sosyal medya temelli pazarlamanın yaygınlaşmasını sınırlamaktadır. Sonuç olarak sosyal medya, tarımsal pazarlamada yenilikçi ve sürdürülebilir çözümler sunma potansiyeline sahiptir. Ancak bu potansiyelin tam anlamıyla hayata geçmesi için dijital altyapı yatırımları, üretici eğitimi, yasal çerçevenin iyi belirlenmesi ve kurumsal desteklerin bütüncül bir kalkınma yaklaşımıyla ele alınması gerekmektedir.
Rural areas are not only places of production, but also geographical units where social, cultural, and economic relationships are formed. This study examines the evolving landscape of rural geography in the context of digitalization, investigating how agricultural producers in Samsun Province leverage social media for marketing purposes. Leveraging the capacity of digital technologies to transcend spatial limitations, the study assesses the impact of social media on rural development. Semi-structured interviews were conducted with producers who actively use social media, and the obtained data were analyzed thematically within the framework of Davis's Technology Acceptance Model. The findings show that social media provides producers with advantages such as direct customer access, low-cost promotion, the ability to overcome spatial boundaries, and the opportunity to build brand awareness. Producers use social media not only for sales but also for promoting products, communicating directly with consumers, making production processes transparent, and building local identity. This allows them to create an independent and effective marketing network outside of traditional methods. However, issues such as a lack of digital literacy, logistical problems, security concerns, legal gaps in ensuring the setup and operation of the system, and infrastructure deficiencies limit the widespread adoption of social media–based marketing. In conclusion, social media has the potential to provide innovative, sustainable solutions for agricultural marketing. For this potential to be realized, though, investments in digital infrastructure, producer education, a well-defined legal framework, and institutional support must be made through a comprehensive development approach.