Sperm bankaları ve sperm bağışı, doğal metotlarla anne-baba olamayan kişilerin çocuk sahibi olabilmeleri için kullanılmaktadır. Bununla birlikte Türk hukuku bakımından bu yöntem tıbbi zorunluluk hâli bulunması dışında mümkün değildir. Gelişen ve değişen tıp bilimi ve küreselleşen dünyanın etkisiyle Türk vatandaşı bir kişinin yabancı bir ülkede söz konusu üremeye yardımcı tedavi yöntemini kullanması söz konusu olabilir. Bu durumda ortaya çıkması muhtemel uyuşmazlıklara uygulanacak hukukun tespit edilmesi gerekir. Uygulanacak hukukun belirlenmesi için de öncelikle sperm bağışı sözleşmesinin hukuki niteliği belirlenmelidir. Sperm bağışı sözleşmesine uygulanacak yabancı hukukun Türk kamu düzenini ihlal edip etmediği de önem taşır. Bu çalışmada bahsedilen tespitlerin yapılması amaçlanmıştır.
Sperm banks and sperm donation are used to help people who cannot become parents through natural methods to have a child. However, under Turkish law, this method is not possible except in cases of medical necessity. Due to the developing and changing medical science and the globalizing world, it may be possible for a Turkish citizen to use the aforementioned assisted reproductive treatment method in a foreign country. In this case, it is necessary to determine the applicable law to the disputes that may arise. In order to identify the applicable law, the legal nature of the sperm donation agreement must first be determined. It is also important to consider whether the foreign law applicable to the sperm donation contract violates the Turkish public order. This study aims to make these determinations.
