4th International Graduate Studies Congress, 5 - 08 Haziran 2024, ss.269-281, (Tam Metin Bildiri)
Türkiye; gelişmekte olan, tarım alanları ve coğrafi imkanları ile dünyada öne çıkan
ülkelerden birisidir fakat alınan verim ve istihdam beklenen ölçekte değildir. Kırsal alanlarda
yaşayan nüfusun etkisi, miras paylaşımı ve diğer çeşitli nedenler ile tarım arazileri giderek
parçalanmakta ve ortaya dağınık, küçük ve bozuk şekilli tarım arazileri çıkmaktadır. Bu durum
tarımda verimliliği azaltmakta, tarım işletmelerinin küçülmesine neden olmakta, tarımsal
faaliyetlerin giderlerini ve iş gücünü arttırmaktadır. Tüm bu olumsuz etkenlerin giderilmesi,
tarımın etkin ve verimli hale getirilmesi için ‘arazi toplulaştırması’ uygulamalarına ihtiyaç
doğmaktadır. Bu çalışmada öncelikle arazi toplulaştırmasının dağınık yapıdaki hukuki
mevzuatı ile birlikte Türkiye’deki mevcut tarımsal yapı ve arazi parçalılığı incelenmiştir.
Sonrasında arazi toplulaştırması kavramının ne olduğu, neden zorunlu bir ihtiyaç olduğu,
sağladığı yararlar ve uygulama aşamaları gibi temel özellikleri aktarılmıştır. Arazi
toplulaştırması sadece arazilerin birleştirilmesini değil kırsal alanların kalkınmasını da sağlayan
bir uygulamadır. Aynı zamanda arazi toplulaştırması çalışmaları, ekolojik temele dayanan
planlamalar ile sürdürülebilirlik ilkeleri hedefleriyle yapılmaktadır.