Abstract Objective: Polypharmacy, particularly among the elderly, is becoming an increasingly common public health issue. We aimed to evaluate the effects of polypharmacy on sleep quality in individuals aged 40-65. Materials and Methods: The study was conducted with 461 participants admitted to XXX Training and Research Hospital. After obtaining the necessary consent, the Sociodemographic Form and the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSI) were administered to all participants. Results: The mean age of the participants was 53.95±6.91 years. Of the patients, 49.2% (n=227) were female and 50.8% (n=234) were male. The average PSI score was 6.50±4.42 in patients with polypharmacy and 5.75±3.46 in those without. Poor sleep quality was detected in 55.3% of the participants. There were statistically significant differences between patients with and without polypharmacy in subjective sleep quality, sleep latency, sleep hours, and the use of sleep medications (p=0.023, p=0.000, p=0.033, p=0.006). Conclusion: Our study found that polypharmacy negatively affects subjective sleep quality, sleep latency, sleep hours, use of sleep medications, and overall sleep quality. It was observed that patients with polypharmacy generally had lower sleep quality and were more likely to use sleep medications. Additionally, patients with hyperpolypharmacy were found to have even lower sleep quality.
Amaç: Polifarmasi özellikle yaşlılar arasında giderek yaygınlaşan bir halk sağlığı problemidir. Bu çalışmada 40-65 yaş arası bireylerin çoklu ilaç kullanımı ve uyku kalitesi üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Çalışma Bolu Abant Izzet Baysal Hastanesine başvuran 461 katılımcı ile yapıldı. Tüm katılımcılara Sosyodemografik Form ve Pittsburg Uyku Kalitesi İndeksi gerekli onamları alındıktan sonra yüz yüze uygulandı. Bulgular: Çalışmaya katılan katılımcıların yaş ortalaması 53,95 ± 6,91 idi. Hastaların %49,2’si (n=227) kadın, %50,8’i (n=234) erkekti. Pittsburgh uyku kalitesi puan ortalaması polifarmasi olan hastalarda 6,50 ± 4,42, polifarmasi olmayan hastalarda 5,75 ± 3,46 idi. Katılımcıların %55,3’ünde uyku kalitesinin kötü olduğu tespit edildi. Polifarmasi olan hastalar ile olmayan hastaların öznel uyku kaliteleri, uyku latansı, uyku saatleri, uyku ilacı kullanımı arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p=0,023, p<0,001, p=0,033, p=0,006). Sonuç: Çalışmamızda polifarmasinin öznel uyku kalitesini, uyku latansını, uyku saatlerini, uyku ilacı kullanımını ve genel uyku kalitesini olumsuz etkilediği tespit edildi. Polifarmasi olan hastalarda uyku kalitesinin genel olarak düştüğü ve bu hastaların uyku ilaçlarına daha fazla başvurduğu ortaya konuldu. Bunun yanında hiperpolifarmasi olan hastalarda, uyku kalitesinin daha düşük olduğu tespit edildi.
