OREXİNERGIC SYSTEM AND EPILEPSY

Creative Commons License

Şen F. B., Türkdönmez Ak E.

1. INTERNATIONAL ORDU SCIENTIFIC RESEARCH CONGRESS, Ordu, Turkey, 13 - 14 April 2026, pp.93-104, (Full Text)

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Ordu
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.93-104
  • Open Archive Collection: AVESIS Open Access Collection
  • Ondokuz Mayıs University Affiliated: Yes

Abstract

Giriş ve amaç: Bu derleme, nörodejeneratif bir hastalık modeli olan epilepside oreksinerjik sistemin rolünü araştırmayı amaçlamıştır. Bu çalışma, klinik çalışmalar ve uluslararası kılavuzlar temel alınarak hazırlanmıştır. Literatür taraması, farklı modellerin farklı sonuçlar verdiğini vurgulamıştır.

Bulgular: Oreksin, normal uyku düzeni, iştah, nöroendokrin fonksiyon ve enerji metabolizmasının düzenlenmesinde etkilidir. Çalışmalar, oreksin nörotransmisyonunun

uyanıklık sırasında yüksek, yavaş dalga uykusu sırasında hafif ve REM uykusu sırasında yok olduğunu göstermiştir. Öte yandan, uyku yoksunluğunun beyin omurilik sıvısındaki oreksin seviyelerini artırdığını gösteren çalışmalar da vardır. Tüm bu sonuçlar birlikte değerlendirildiğinde, nöbet eğiliminin yüksek oreksin seviyeleri dönemlerinde daha yüksek, oreksin yokluğu dönemlerinde ise daha düşük olduğu sonucuna varılabilir. Bu nedenle, oreksinerjik iletimin aşırı aktivitesinin nöbetlerle ilişkili olduğu tahmin edilebilir. Ancak, bunun tersine, çalışmalar ayrıca Oreksin-A'nın, bikukilin modeli epilepsi gibi patolojik durumlarda CA1 bölgesindeki deşarjlar sonrasında amplitüdde, çoklu diken süresinin azalmasına ve spontan epileptiform aktivitenin inhibisyonunda uzun süreli bir azalmaya neden olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, mekanizmasına ilişkin net bir yorum henüz yapılmamıştır.

Tartışma ve sonuç: Oreksinlerin epilepsi patogenezi üzerindeki etkilerine ilişkin çalışmalar çelişkili sonuçlar vermiştir. Bazı çalışmalar oreksinin antiepileptik aktiviteye sahip olduğunu gösterirken, diğerleri oreksinin epilepsi patogenezini şiddetlendirdiğini göstermiştir. Bu bulgular, oreksinerjik sistemin epilepsi gibi farklı patofizyolojik durumlara yanıt olarak farklı etkiler gösterebileceği ve antiepileptik aktivitesinin kullanılan deneysel modellerdeki farklılıklardan kaynaklanabileceği görüşünü desteklemektedir.