İdiyopatik sistitisli kedilerde prazosinin uzun süreli kullanımı ile birlikte dijital sağlık izleme uygulamasının tedavideki etkinliğinin araştırılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İç Hastalıkları (veteriner) Anabilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZEYNEP NURSELİN KOT
Danışman: Didem Pekmezci
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Sunulan tez çalışmasının amacını FİS'li kedilerde semptomların tekrarını azaltmada dijital sağlık uygulamasının kullanımını ile birlikte 30 gün süreli düşük doz oral prazosin tedavisinin etkinliğinin araştırılması oluşturmuştur. Randomize, plasebo kontrollü ve prospektif bir klinik araştırma olarak tasarlanmış olan çalışma, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Veteriner Fakültesi, Eğitim Araştırma ve Hayvan Hastanesi'ne getirilen, farklı yaş, ırk ve cinsiyetteki FİS tanısı alan sahipli 30 kediden oluşmuştur. FİS'li 30 kedi rastgele olarak her birinde 10 adet kedi olacak şekilde Plasebo (P), Prazosin (PZ) ve Prazosin+Sağlık Dijital İzleme Uygulaması (KEDIMED®) (PZ+KDM) olarak 3 gruba ayrılmıştır. P grubundaki hastalara 30 gün boyunca günde iki kez oral plasebo jel kapsül, PZ grubundaki hastalara günde iki kez, 30 gün boyunca ağızdan 0,25 mg/kedi prazosin yutturulmuştur. PZ+KDM grubuna ise 30 gün süreyle günde iki kez ağızdan 0,25 mg/kedi prazosin KEDİMED® takibi ile verilmiştir. Aynı zamanda 30 adet kedinin 0. ve 30. günlerde kedi spesifik IL-12 (p40), IL-18, Flt3L, EGFR ve HB-EGF ve idrar analizleri gerçekleştirilmiştir. Çalışma bulgularından P, PZ, PZ+KDM gruplarına ait 0. ve 30. gün serum spesifik IL-12 (p40), IL-18, Flt3L, EGFR ile idrar HB-EGF seviyelerinin grup, zaman ve zaman*grup karşılaştırılmasında istatistiksel bir farklılık (>0,05) bulunamamıştır. Kedi Duygusal ve Yaşam Kalitesi Ölçeklendirme Verileri'nden pollaküri, disüri, periüri, hematüri, strangüri ve kendini yalama bulgularının tedavi öncesi 0. gün değerleri ile tedavi sonrası 30. gün grup, zaman ve zaman*grup karşılaştırılmasında ise gruplar arası istatistiksel fark (<0,05) bulunmuş olup, tedavi sonrası bu değerlerin düştüğü gözlemlenmiştir. Grup içi karşılaştırmalarda ise sadece P grubu ile PZ+KDM grubu pollaküri verileri arasında istatistiksel bir farklılık (<0,05) bulunmuştur. Sonuç olarak sunulan çalışma ile FİS'li kedilerde ilk defa serum EGFR ile idrar HB-EGF seviyeleri ortaya konulmuştur. FİS'li kedilerde Multimodal Çevresel Modifikasyon (MEMO)'nun primer tedaviye mutlaka eklenilmesi gerekliliği, beraberinde uzun soluklu bu süreci daha iyi yönetmek adına hasta yakını ile sürekli temasta olmanın ölüm oranı ve rekürransı düşürdüğü ve KEDİMED® dijital sağlık uygulamasının hasta yakını ile bu bağı kurmada önemli bir etkisinin olduğu görülmüştür.