Koroner baypas cerrahisi yapılan düşük sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonlu hastalarda sistemik inflamatuar sitokin düzeyleri ve postoperatif seyir üzerindeki etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2011
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ALİ YÜKSEL
Danışman: Hasan Tahsin Keçeligil
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç:Kalp cerrahisi ve kardiyopulmoner baypas (KPB) sistemik enflamatuar yanıtı aktive eder ve bunun sonucu kardiyovasküler, pulmoner, renal, nörolojik ve hematolojik işlevlerde zararlı değişiklikler oluşur. Cerrahi, anestezi ve perfüzyon tekniklerindeki gelişmelere rağmen KPB sırasında pro-enflamatuar sitokin düzeylerinde artış olmakta ve enflamatuar reaksiyonların oluşmasına yol açmaktadır. Sol ventrikül disfonksiyonu olan hastalar, kardiyak cerrahi sonrası komplikasyon gelişmesine karşı daha dayanıksızdır. Bu çalışmanın amacı; sol ventrikül disfonksiyonunun, KPB ile yapılan koroner baypas operasyonu sırasında ve sonrasında sistemik enflamatuar yanıt oluşumundaki etkisini, postoperatif mortalite ve morbitide ile ilişkisini incelemektir.Hastalar ve Yöntem:Prospektif, klinik çalışma, KPB ile koroner arter baypas operasyonu geçiren 24 seçilmiş hastada yapıldı. Sol ventrikül disfonksiyonu olan (EF %50) 12 hasta Grup 2 olarak ayrıldı. Bütün hastalardan, operasyon başlangıcında, KPB sırasında ve sonrasında, postopertif dönemde kan örnekleri alınarak, IL-6, IL-8, IL-10 ve TNF-? plazma düzeyleri ölçüldü. Kan örneklerinin alınma zamanları; anestezi indüksiyonu öncesi (T1), KPB başlangıcında (T2), aortik kross klempin 10. dakikasında (T3), aortik kross klempin 30. dakikasında (T4), aortik kross klemp kaldırıldıktan sonra (T5), KPB bitiminden sonra (T6), operasyondan 6 saat sonra (T7), operasyondan 24 saat sonra (T8) idi. Alınan kan örnekleri, 3000 devirde 5 dakika santrifüj edilerek - 80ºC'de saklandı ve bütün örnekler tamamlandıktan sonra çalışıldı. IL-6, IL-8, IL-10 ve TNF-?' nın plazma seviyeleri (pg/ml) standart ELISA kitleri (BioSource Europe SA. Nivelles, Belgium) kullanılarak ölçüldü.Bulgular:Sol ventrikül disfonksiyonu olan Grup 1 hastalarda bütün sitokin düzeyleri normal EF'li Grup 2 hastalara göre yüksek seviyelerde ölçüldü. IL- 6 ve IL- 8 düzeyleri bütün zamanlarda Grup 1 hastalarda istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. IL-10 ve TNF-? düzeyleri Grup 1 hastalarda yüksek ölçülse de, iki grup arasında istatistiksel olarak belirgin fark gösterilemedi. Sadece postoperatif 6. saatte (T7), Grup 1'de IL-10 ve TNF-? düzeyleri anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Postoperatif dönemde, renal, nörolojik, enfeksiyon, hemorajik komplikasyonlar ve mortalite açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yokken, hastalarda inotropik ajan kullanımı, antihipertansif ajan kullanımı, İABP kullanımı, pulmoner komplikasyonlar, aritmi, extübasyon zamanı, yoğun bakım ünitesinde ve hastanede kalma süreleri arasında istatistiksel olarak amlamlı farklılık bulundu. Ayrıca IL-6, IL-8, IL-10, TNF-? düzeylerinin aortik kros-klemp zamanı ile pozitif korelasyon gösterdiği ve bu korelasyonun düşük EF'li Grup 1 hastalarda daha güçlü olduğu görüldü.Sonuçlar:KPB altında koroner baypas operasyonu uygulanan sol ventrikül disfonksiyonu olan hastalarda, normal venrtikül işlevli hastalara göre enflamatuar sitokin düzeylerinde ve sistemik enflamatuar yanıtta daha fazla artış saptandı. Bu artışın postoperatif mortalite ve morbitideyi olumsuz etkilediği görüldü.Anahtar Kelimeler:Sol ventrikül disfonksiyonu, sitokinler, enflamasyon, morbidite