Tip II diyabet tanısı almış bireylerin sosyodemografik özellikleri ve hastalıkla yaşam deneyimleri açısından iyi oluş düzeylerinin incelenmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Hemşirelik Anabilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ESRA KABADAŞ

Danışman: Oya Sevcan Orak

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmada tip 2 diyabet tansı almış bireylerin sosyodemografik özellikleri ve hastalıkla yaşam deneyimleri açısından iyi oluş düzeylerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Materyal ve Metot: Bu araştırma Eylül 2019-Eylül 2020 tarihleri arasında yürütülmüş, dahil edilme kriterlerine uyan 254 kişi araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında "Tanıtıcı Bilgi Formu" ve "PERMA ölçeği" kullanılmıştır. Bulgular: Tip 2 diyabet tanısı almış bireylerin PERMA ölçeği alt boyut puan ortalamaları yüksekten düşüğe doğru sırasıyla başarı 8,49±0,99; ilişkiler 8,42±0,87; bağlanma 8,40±0,80; olumlu duygular 8,33±0,93; anlam 8,10±1,01; sağlık 7,56±1,56 ve olumsuz duygular 3,17±1,60 olarak bulunmuştur. Bireylerin yaşadıkları yere göre bağlanma, başarı, olumsuz duygular ve sağlık; eğitim durumlarına göre olumsuz duygular ve sağlık; çalışma durumlarına göre olumlu duygular, anlam, başarı, olumsuz duygular ve sağlık alt boyutları arasında anlamı bir fark saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca bireylerin tedavi şekilleri, hastalığa bağlı başka sağlık sorunu olma durumları, hastaneye yatış öyküleri, önerilen diyete uyum sağlayabilme, önerilen aktivitelere uyum sağlayabilme, informal destek alma durumları açısından ölçek alt boyut puanlarında anlamlı bir fark olduğu saptanmıştır (p<0,05). Sonuç: Tip 2 diyabet tanısı almış bireylerin sosyodemografik özelliklerinden yaşadıkları yer, eğitim durumu ve çalışma durumu; hastalıkla yaşam deneyimlerinden tedavi şekilleri, hastalığa bağlı başka sağlık sorunu olma durumları, hastaneye yatış öyküleri, önerilen diyete uyum sağlayabilme, önerilen aktivitelere uyum sağlayabilme ve informal destek alma durumları açısından iyi oluş düzeylerinin değiştiği sonucuna ulaşılmıştır.