Kadınlara yönelik tekrarlayan partner şiddetinin tıbbi belgelendirmesinde ve önlenmesinde hekimlerin rolü
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MELTEM GÜNBEĞİ
Danışman: Ahmet Turla
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Kadına yönelik şiddet türlerinde partner şiddeti, en sık görülen, şiddet ortamından uzaklaşması en zor olan, tekrarlayan, şiddet yöntemi ve tıbbi sonuçları itibari ile de boyutları giderek ağırlaşan özellikler taşımaktadır. Hekimler, çoğunlukla adli makamlar tarafından tıbbi belgeleme için yönlendirilenler olmak üzere, çalıştıkları tüm alanda bu olgular ile karşılaşmaktadır. Partneri tarafından şiddete uğrayan kadınların çoğu zaman bir kurum ya da kişiye başvurmadığı düşünüldüğünde hekimin karşılaştığı her olgu çok kıymetlidir. Hem kadını şiddetten koruma mekanizmalarını başlatma, tedavi ve rehabilite etme hem de raporlama süreçlerinin hukuka etkisi düşünüldüğünde şiddete uğrayan kadın ile karşılaşmada hekim yaklaşımının önemi yadsınamaz. Çalışmamızda da bu yaklaşımın değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç Yöntem: Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'na bağlı aile içi ve kadına yönelik şiddet bürolarından sorumlu Cumhuriyet Savcısı tarafınca iddianameleri tamamlanmış 6 aylık dosyalar içerisinde tekrarlayan partner şiddetine maruz kalan kadın olguların dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir. Bulgular: Olguların %80,9'u resmi nikâhlı ve %83,7'si aynı evde yaşadığı partneri tarafından şiddete uğramıştı. Sağlık kurumları şiddet sonrası en sık başvurulan ikinci kurumdu. Genel adli muayene raporlarının %54'ü kesin rapor şeklinde verilmişti. Olguların yalnızca %5,8'inde uygun muayene koşullarının sağlandığı görüldü. Muayeneye esas olayla ilgili öyküde olguların %77,4'ünde şiddet uygulayana, %68,6'sında şiddetin şekline, %85,4'ünde olay tarihine,%79,1'inde olayda alet kullanımına dair bilgi olmadığı, %96,4'ünde özgeçmişte şiddet sorgulanmadığı, tespit edildi. Ruhsal muayenenin, olguların %74,5'inde yapılmadığı görüldü. Uzman hekimlerden kesin raporu alınması istenen 55 olgunun 32'sinin raporunun dosya üzerinden hazırlandığı, muayene edilmediği görülmüştür. Sonuç: Partner şiddetini önlemede, kadınların güvenle başvuru yapabileceği ve biyopsikososyal destek alabileceği merkezlerde, konuda yetkin hekimler tarafından hazırlanacak nitelikli bir tıbbi belge ile kadının hukuksal haklarından yararlanması, bütüncül bir tıbbi yaklaşım ile de rehabilitasyonu sağlanabilecektir. Anahtar Kelimeler: Kadın, partner şiddeti, tıbbi belgeleme, hekim sorumluluğu, adli tıp.