Nanodolduruculu kompozitlerde farklı bitirme ve cila tekniklerinin yüzey pürüzlülüğü ve renk değişimine etkisi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2009
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NİHAN GÖNÜLOL
Danışman: Fikret Yılmaz
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmanın amacı; farklı bitirme ve cila tekniklerinin nanodolduruculu ve mikrohibrit kompozitlerde yüzey pürüzlülüğü ve renk değişimine olan etkilerini incelemektir.Bu amaçla aynı renkte (A2) 2 adet nanohibrit [(Grandio, VOCO), (Aelite Aesthetic Enamel, Bisco)], 1 adet nanofil (Filtek Supreme XT Dentin) ve 1 adet mikrohibrit (Filtek Z250, 3M ESPE) ile insizal renkte 1 adet nanofil (CT) (Filtek Supreme XT Translucent, 3M ESPE) olmak üzere 5 farklı markada kompozit rezin kullanılmıştır. Her bir kompozit grubu için 56 adet örnek oluşturulmuştur. Örnekler 15 mm çapında ve 2 mm derinliğinde silindirik yuvalar hazırlanmış pirinç kalıplarda hazırlanmışlardır. Hazırlanan örnekler farklı cila tekniklerinin uygulandığı 8 alt gruba ayrılmıştır (n=7). Kontrol grubu (Grup K) dışında kalan 7 gruba şu işlemler uygulanmıştır; 16 bıçaklı tungsten karbit frezi (Grup T), ekstra ince elmas bitirme frezi (Grup E) ve tungsten karbit frez ile kombine edilen alüminyum oksit kaplı diskler (Sof-Lex_ Grup TS), silikon karbit esaslı cila enstrümanları (Astropol_ Grup TA), alüminyum oksit kaplı disk şekilli lastikler ve patlar (Enhance_ Grup TE), mikroelmas partiküllerle kaplı cila enstrümanları (PoGo_ Grup TP) ve içinde ekstra ince elmas bitirme frezi, arkansas taşı ve sarı cila lastiği bulunan set (Edenta_ Grup EDT).Çalışmamızda yüzey pürüzlülüğünün değerlendirilmesinde profilometre cihazı kullanılmıştır. Örneklerin ilk ve 48 saat kahve solüsyonunda (Nescafe Classic) bekletildikten sonraki renk ölçümleri kolorimetre cihazı ile yapılmış, renk faklılıkları hesaplanmıştır.Örneklerin ortalama yüzey pürüzlülüğü profilini (Ra) belirlemek amacıyla elde edilen veriler ve iki renk ölçümünden elde edilen renk farklılıkları (?E) verileri parametrik çift yönlü varyans analizi kullanılarak değerlendirilmiş ve ortalamaların çoklu karşılaştırılmasında Tukey HSD testi kullanılmıştır (?=0.05). Cila tekniklerinin renk değişimine etkisini değerlendirmek için iki özellik arasındaki ilişki Pearson korelasyon analizi ile incelenmiştir,Genel olarak kompozit rezinler karşılaştırıldığında en düşük Ra değeri Filtek Supreme Translucent (0.68) grubunda bulunmuştur ve bu grup ile Filtek Z250 (0.69), Filtek Supreme Dentin (0.71) ve Aelite Aesthetic Enamel (0.75) grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p=0.681). En yüksek Ra değeri ise Grandio (0.99) grubuna aittir ve bu farklılık istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05).Genel olarak cila teknikleri karşılaştırıldığında en düşük Ra değeri Grup K (0.20) ile TS'de (0.32) elde edilmiştir ve bu iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmemiştir (p=0.461). En yüksek Ra değeri ise Grup E' de (2.20) elde edilmiştir ve bu grup ile diğer gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05).Genel olarak kompozit grupları incelendiğinde en düşük ?E değeri Aelite Aesthetic Enamel (2.72) grubunda elde edilmiştir. Bu değer diğer kompozit gruplarından istatistiksel olarak anlamlı fark taşımaktadır (p<0.05). En yüksek ?E değeri ise Grandio (5.23) grubuna aittir ve diğer gruplardan istatistiksel olarak anlamlı fark taşımaktadır (p<0.05).Farklı cila teknikleri için en düşük ?E değeri TE (2.87) ve TA (3.14) gruplarında tespit edilmiştir ve bu iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p=0.577). Farklı cila teknikleri için en yüksek ?E değeri Grup K (5.89) ve Grup E' de (6.29) tespit edilmiştir ve bu gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p=0.117).Yüzey pürüzlülüğü ve renk değişimi arasında ilişkinin istatistiksel olarak %14 olduğu geriye kalan %86 lık kısmın başka etkenlere bağlı olduğu bulunmuştur.Sonuç olarak Grandio kompozit grubunda hem renk değişimi (?E) hem de yüzey pürüzlülüğü (Ra) açısından en yüksek sonuçlar elde edilmiştir. Aelite Aesthetic Enamel kompozit grubu ise en az renk değişimi gösteren grup olmuştur. Ayrıca nanofil kompozitlerin nanohibrit kompozitlerden daha düzgün yüzeyler oluşturduğu tespit edilmiştir. Cila yapılan tüm kompozit gruplarında tungsten karbit frez ile bitirme sonrası Sof-Lex disklerinin uygulanması ile en düzgün yüzeyler elde edilmiştir. Ayrıca renk stabilitesi için şeffaf bant altında kalan rezinden zengin tabakanın mutlaka uzaklaştırılması gerektiği anlaşılmıştır.