Çift Malzemeli Enjeksiyon Kalıpta Polilaktik Asit/Polibütilen Suksinat Karışımının Kristallenme Miktarının, Termoplastik Poliüretan ile Yapacağı Bağlanma Gücüne Etkisinin İncelenmesi

Kübra GÜZEL

Çift Malzemeli Enjeksiyon Kalıpta Polilaktik Asit/Polibütilen Suksinat Karışımının Kristallenme Miktarının, Termoplastik Poliüretan ile Yapacağı Bağlanma Gücüne Etkisinin İncelenmesi

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi, Makine Mühendisliği Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Kübra GÜZEL

Danışman: Naci Kurgan

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Petrol, gaz, kömür gibi ham kaynakların kullanılmasının sonucu olarak ortaya çıkan iklimsel zararlar, üreticileri daha fazla yenilenebilir çevre kaynakları kullanmaya itmektedir. Poli (laktik asit) (PLA) ve poli (butilen süksinat) (PBS), kayda değer mekanik ve termal özelliklerinden dolayı oldukça ilgi çeken bu tür biyolojik olarak parçalanabilir polimerlerdir. Bu çalışmada bir seri PLA/PBS karışımı, 50/50, 60/40, 70/30, 80/20, 90/10 ağırlık oranlarıyla birleştirilerek gerilme testi numunesi şeklinde üretilmiştir. İki bileşenli enjeksiyon kalıplama işleminde ikinci bileşen olarak, PLA/PBS karışımı üzerine termoplastik poliüretan (TPU) enjekte edilmiştir. İki bileşen arasındaki (adhesiv) yapışkan bağlanma gücündeki değişim PLA/PBS karışımlarındaki PBS miktarına bağlı olarak, zaman ve sıcaklığın etkisi altında (23 °C'de ve 100 °C'de 1, 3, 7 ve 14 gün boyunca) incelenmiştir. PLA/PBS harmanlarının adhesiv özellikleri, bir temas açısı ölçüm cihazı ve FTIR/ATR ölçümleri ile incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda. PBS içeriğindeki artış nedeni ile serbest yüzey enerjisinde bir azalmanın olduğu gözlenmiştir. Bu olayın ara yüzeyler arasında oluşan gerilmenin azalmasına ve buna bağlı olarak daha iyi bir bağlanma kabiliyeti sağlanmasına bir neden olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, PLA/PBS karışımlarının diferansiyel taramalı kalorimetre (DSC) termogramları, PBS içeriğindeki değişimin, aynı zamanda bekleme süresinin (0, 3 ve 14 gün boyunca 100 °C'de) karışımdaki kristalleşme derecesi üzerindeki etkisini göstermiştir. Karışımlar ve TPU arasında oluşan bağın kopmasına karşı direnç, üniversal çekme test makinesi ile ölçülmüştür. Yapılan test sonucuna göre, en yüksek bağlanma gücü ağırlıkça %50 PBS miktarı kullanıldığında 100 °C de 7 gün beklemeden sonra 630,32 N olarak ölçülmüştür.