Manda Orijinli Enterococcus faecium İzolatlarının Genotip, Antibiyotip ve Bazı Virulens Genleri Açısından İncelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Mikrobiyoloji (veteriner) Anabilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÖZDE KILINÇ
Danışman: Timur Gülhan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Antibiyotik dirençliliği, gram pozitif ve gram negatif bakteriler tarafından sebep olunan bakteriyel hastalıkların tedavi edilmesini zorlaştıran küresel bir problem haline gelmiştir. Fırsatçı patojenler olarak bilinen Enterokokların son zamanlarda artan bir düzeyde çoklu antibiyotik direnci gösterdiği gözlenmektedir. Çiftlik hayvanlarında antibiyotiklerin yoğun bir şekilde kullanılması sebebiyle direnç genleri ve paternlerinin düzenli bir şekilde izlenmesi gerektirmektedir. Bu tez çalışmasında, Anadolu Mandalarından (Bubalus bubalis) izole edilmiş ve fenotipik olarak karakterize edilmiş olan Enterococcus faecium izolatlarının PCR ile moleküler karakterizasyonu yapıldı. Bu amaçla, OMÜ Veteriner Fakültesi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı kültür koleksiyonunda bulunan 48 E. faecium izolatının ampisilin, eritromisin, gentamisin, kanamisin, kloramfenikol, streptomisin, tetrasiklin ve vankomisin olmak üzere 8 antibiyotiğe karşı fenotipik olarak in vitro dirençlilikleri, bu antibiyotiklere ait bazı direnç genleri [bla(z), ermB, aac(6')-aph(2'), aphA-3, catpIP, ant(6)la, vanA, vanB, tetM ve tetL], bazı virulens genleri (esp, gelE, cylA, cylB, agg, hyl ve asa1), biyofilm oluşturma yetenekleri araştırıldı. Ayrıca izolatların antibiyotiplendirme ve genotiplendirme işlemleri gerçekleştirildi. İzolatların virulens genleri bakımından sadece gelE (8'inde) ve hyl (1'inde) genlerinde pozitiflik görüldü. Antibiyotik direnç genleri bakımından aphA-3 (11'inde), tetL (1'inde), tetM (3'ünde) geni ve ermB (3'ünde) genlerinde pozitiflik oldu. Bir izolatın bu 4 genin tamamına sahip olduğu tespit edildi. Elde edilen bulgulara göre, 48 adet izolatın 47 (%97.92), 46 (%95.83), 45 (%93.75), 43 (%89.58), 40 (%83.33), 39 (%81.25), 35 (%72.92) ve 24'ü (%50) sırasıyla kanamisin, streptomisin, ampisilin, gentamisin, kloramfenikol, tetrasiklin, eritromisin ve vankomisin'e dirençli oldu. Araştırılan 48 adet izolatın 47'si (%97.92) biyofilm oluşturma özelliği açısından pozitif olarak değerlendirildi. İzolatların fenotipik yakınlıklarının kantitatif olarak değerlendirildiği filogenetik analiz sonucuna göre %54-100 arasında benzerlik belirlendi. Antibiyotiplendirme amacıyla %75 benzerlik eşik değeri dikkate alındığında 5 çoklu fenotip tespit edildi. Dendrogram değerlendirmesine göre E. faecium izolatlarının %23-100 arasında benzerlik gösterdiği belirlendi. Genotiplendirmede, 16 adet tekli ve 9 adet çoklu genotip belirlendi. Sonuç olarak, mandaların çeşitli antibiyotiklere dirençli E. faecium izolatlarını taşıdıkları ve dışkılarıyla kontaminasyonlara sebep olarak risk oluşturabileceği düşünülmektedir.